Rituele Verbrandingen

Regelmatige lezers van mijn column weten het: ik heb weinig vertrouwen in de slagkracht van de ambtenarij. Meestal leidt inzet van het ‘kladblok van de samenleving’, zoals schrijver Levi Weemoedt ooit deze beroepsgroep omschreef, maar tot één ding: het genereren van ergernis middels inactieve afwezigheid.

Maar eerlijk is eerlijk, nu moet ik toch konde doen van een verbijsterende voortvarendheid.

Ik woon in hartje Schilderswijk in het hofje van de Ostadewoningen. Soms neemt het zwerfvuil groteske vormen aan. Meestal begint het met één stoel. Dat blijkt de kiem te zijn voor de gedachte dat ‘er nog wel wat bij kan’. Binnen een mum van tijd lijkt de stoel wortel geschoten te hebben en is deze gelardeerd met kasten, matrassen, bankstellen en ander sleets huisraad.
De Schilderswijk mag dan vele nationaliteiten herbergen: er is één ritueel dat cultuuroverstijgend blijkt te zijn: verbranding. Na een halve dag is de berg troep steevast gedeformeerd tot een smeulende puinhoop van gesmolten kunststof en zwart geblakerde bekleding. Dat is nog tot daar aan toe, ware het niet dat de jeugdige Hogepriesters der Lokale Vuilverbrandingen zo opgaan in hun heetgebakerde en Lucifergerelateerde ‘geloofsovertuiging’ dat ze niet doorhebben dat hun Religieuze Bezigheid kan overslaan naar mijn woning waartegen de troep is opgestapeld. Vlak voor Pinksteren was het weer zover. De op leeftijd en sleetse inhoud van een halve IKEA-winkel leunde gemoedelijk gestapeld tegen mijn huisje. Dus telefonisch op naar de grof vuil jongens. De vriendelijke dame aldaar stelde na het opnemen van mijn melding dat binnen de drie dagen het spul afgevoerd zou worden. Daar ik de rol van Jeane d’Arch niet ambieer, bovendien ben ik een man, leek mij dat wat aan de lange kant. Het was zomers, het was heet, de berg grof-vuil kurkdroog, de Zippo benzineaanstekers reeds afgetankt, dus hoe brandgevaarlijk wil je het hebben? De dame in kwestie zegde daarop toe haar best te zullen doen. En hoewel de belofte van een ambtenaar doorgaans zo broos is als een Maria-kaakje in hete thee, was binnen een uur de zooi weggehaald. De melding met kenmerk MOR044593 was afgehandeld. En mijn vertrouwen in de ambtenarij weer een beetje hersteld.

Geplaatst op: Donderdag 30 juni 2011 om 13:52 uur